İnsanlar soru sorulmasını sevmezler, bu nedenle fesle-fecileri ve eleştirmenleri de sevmezler. Ben de, sanatçıların nasırına nasırına basan bir eleştirmen olarak hiç sevilmem. Eleştirmen olarak seviliyor olsaydım, bu beni rahatsız ederdi. Yine anımsatayım: Aracı amaç kılmıyorum, yalnızca ülkemi, halkımı ve kültürümü oldukça ayrıntılı tanıyorum. Eh, yaşadıklarımızdan da yeterince ders aldık zaten. Gelelim foto eleştirimi nasıl yaptığıma: İlkin bakarım, sonra bakarım, bir daha bakarım. 3 kezden aşağısı olmaz. Sonra düşünürüm, bir daha düşünürüm, daha da düşünürüm. 3 kezden aşağısı olmaz. Sonra yazarım. Çoğunluk (1994ten beridir) 1 kerede metin yazılır ve biter. (Düzeltiler hariç.) Sonra okurum, bir daha okurum, bir daha okurum. 3 kezden aşağısı olmaz. Eğlenceli bir biçimde, farklı duygusal tonlarda okuduğum için, karşı taraftakilerin hangi başka başka nasırlarının acıyacağını görürüm. Eğer çizmeyi aşmışsam ve bunun ayırdına varmışsam, oto-sansür uygularım. Bilgisayar belleğine metni gömerim. Eğer çizmeyi aşmışsam ve bunun ayırdına varmamışsam, matbu dergi veya internet sitesi fren sıkar. Diğer bir deyişle, sınırı daima zorlarım: Kendiminkini, okurunkini, editörünkini, fotoğrafçınınkini.

• Genel Özellikler
• Eser Adı
• ATEŞTOPU FOTOĞRAF ELEŞTİRİLERİ
• Yayın Evi
• ALTER YAYINCILIK
• Barkod
• 9786054523092
• Isbn
• 9786054523092
• Sayfa Sayısı
• 119
• Basım Tarihi
• AĞUSTOS / 2011
• Ebat
• 20 X 14
• Yazar
• REHA ÜLKÜ