Yeni Batı toplum düzeninin temeli endüstri veya teknolojiye ve bu bağlamda buhar makinesine dayandırılmaktadır. Bu durumda Türkiyede de buhar makinesinin ilk kullanılışının yenileşme akımı içinde önemli bir yeri olması kaçınılmazdır. Bu çalışmada buhar makinesinin ve endüstrileşme sürecinin Batıda ve Türkiyede aynı özellik ve koşulları taşıyıp taşımadığı sorgulanmakta ve aradaki farklılıkların kaynakları ele alınmaktadır. XIX. yüzyılda Batıda ortaya çıkan endüstrileşme ve buhar makinesinin kullanımı Batının belli bir dönemindeki konumunu ve koşullarını tanıtmaktadır. Söz konusu koşulları paylaşmadıkça endüstrinin ve buhar makinelerinin Türkiyede yararlılığı ve işlerliği tartışmalıdır. Osmanlıda endüstrileşme Batı ile askeri ve siyasi işbirliğinin belirlediği alanlarla sınırlanmıştır. Endüstri ilişkileri ile Doğunun soyulması, sömürülmesi amaçlanmamıştır. Bu nedenle Osmanlı toplumunun geleneksel kimliği ve yapısı değişmemiştir. Osmanlı devletinde endüstri ilişkileri ve buhar makinelerinin endüstride kullanılması dünya egemenlik siyasetinin bir aracıdır. Osmanlının tasfiyesinden sonra yeni Türkiye devletinin Batı ile ilişkileri sınırlandığında kendisini tarım ilişkileri ile tanımlaması bu nedenledir. Yeni Türkiye devletinin tarım ilişkileri ile tanımlanması dünya siyasetinden vazgeçtiğimizin bir kanıtı olmuştur.

• Genel Özellikler
• Eser Adı
• OSMANLI İMPARATORLUĞU'NDA YENİLEŞME VE BUHAR MAKİNELERİ
• Yayın Evi
• DOĞU KİTABEVİ
• Barkod
• 9786056115479
• Isbn
• 9786056115479
• Sayfa Sayısı
• 200
• Basım Tarihi
• KASIM/2010
• Ebat
• 23,5 X 16,5
• Yazar
• ELİF SÜREYYA GENÇ