


Her geçen gün dünün izlerini sildiğimizi, kültürel değerlerimizi bir kenara ittiğimizi ne zaman anlayacağız?
Kente kimlik veren tarihsel birikimlerimizi gün gelecek arayacağız. Hem bunun bilincine varmak, hem de duyarsız
kalıp yok olmalarına sessiz kalmak ne acı. Oysa eski fotoğraflarda öyle güzel öyküler gizli ki... Öykü
kahramanlarımız o kadar neşeli ki... Bu neşeyi her karede görmek mümkün. Bütün bu güzellikleri, zenginlikleri
bizlere ulaştıran ellere, gözlere, o duygulu yüreklere nasıl teşekkür edeceğim bilemiyorum. Ne büyük bir hazine
bıraktılar geriye; bir kentin kimliğini, birikimini...